Wierzba Biała (Salix Alba)

Drzewo dorastające do 25 metrów wysokości. Kora barwy brunatnej lub żółtawoszarej. Pączki owłosione, gałązki oliwkowe lub

oliwkowo-brunatne, zwisające, owłosione. Liście lancetowate, brzegiem piłkowane, spodem owłosione, z wierzchu łysiejące. Kwiaty męskie pręcikowe z dwoma pręcikami.  Kora gałęzi żółta lub jasnobrązowa. Pąki owłosione, przylegające do gałązek. Liście podłużne, lancetowate, około 10 cm długie, młode, obustronne, później zaś tylko spodem jedwabiście owłosione, brzegiem piłkowane. Kwiaty-kotki pojawiające się jednocześnie z liśćmi. Krzew dwupienny. Zewnętrznie stosuje się odwar kory wierzby także do kąpieli wzmacniającej oraz w nadmiernym poceniu się, jak również do okładów na ropiejące rany i bakteryjne zakażenie skóry.

Surowiec: kora
Występowanie: nad rzekami, zarośla, wilgotne łąki, zalewiska, nieużytki
Zbiór w okresie: 02-01 – 03-30
Zawiera: cukry, kwas salicylowy
Działanie: przeciwgorączkowe, przeciwreumatyczne, przeciwzakaźne, ściągające, przeciwbólowe

Używane w leczeniu:

  • choroby gorączkowe,
  • grypa,
  • przeziębienie,
  • gościec,
  • dna,
  •  biegunki,
  • nerwobóle,
  •  bezsenność,
  • choroby reumatyczne

Może Ci się również spodoba